Aleviler ve Hazreti Pir K. Atatürk İlişkisi

Atam Neredesin?

Bulutlar Terinden, Dağlar Kokundan
Sarhoştur Sevdiğim Mahsuni Bundan
Bir Daha Gel, Gel Samsundan
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
                                     (Aşık Mahsuni Şerif)

                                  Hazreti Pir Kemal Atatürk

Alevi aleminde Kemal isminin çokluğunun en az  Ali Ekber kadar olmasını daha çok takiye yaptıklarına bağlıyor, birazda anlaşılır buluyordum.  Cem evlerinde Hz. Ali ve Hüseyin resimlerinin arasında ve onlardan daha görkemli Atatürk resimleri… ADD lerinin yönetimlerinin daha çok Alevilerden oluşması … Atatürk sevgilerinin de bir nesnel dayanağı olamayacağı varsayımından hareketle aynı gerekçeye bağlıyordum. Zira ki tekkeler dolayısıyla cem evleri kapatılmış, babalık dedelik kaldırılmış, Hanefi-Sünni İslam öncelenmiş; herhalde böylesi devrimleri aleviler yürekten alkışlamazlar diyordum ama ne yapsınlar Muaviye korkusudur bu işleri yaptıran zannına sarılıyordum. Özellikle bazı Dersim’li siyasilerde bu öngörümü teyit edici laflar ediyorlardı çoğu kez.

 Lakin bazı yakın tanıdığım alevi dostlarımın vitrinlerinde, cüzdanlarında, şapkalarında O’nun resminin olması enteresan geliyordu. İnsanların sevgilisinin, çocuğunun vb yakınlarının resimlerini koyacağı özel, gizli alanlarını böylesi kamusal resimlere açmalarını sorunlu görüyordum. Bazen de Paşanın Bektaşi geleneğine yakınlığı mıdır diye şüphelendiğimde oluyordu. Alevi dostlarıma sorduğumda ilkokul bilgilerimi depreştiren yanıtlar alıyordum: yurdumuzu düşmanlardan kurtardı, büyük adam  vs. Erzincan erenlerinden biri de “ Onda Alinin nişanı var!” dediğinde yorumsuz kala kalmıştım. Anlayamıyordum, bunun cehaletimden kaynaklandığını da biliyordum. Neyse ki bazı araştırmalarım ve Rıza Zelyut  hocanın açık yürekli, ufuk açıcı ve anlaşılır izahı beni aydınlattı, bende bu durumu zatı alinizle paylaşmak istedim.

Atatürk İslam tarihi boyunca devam eden ve hep imametin yenilgileriyle dolu hilafet – imamet savaşında(?) son noktayı koymuş ve hilafeti ebediyen yok etmiş bir büyük şahsiyettir. Çok büyük imamların yapamadığını başarmış yiğittir. Dolayısıyla O sıradan biri değildir hatta bir evliyanın çok üzerindedir: Hz. Ali’nin bir donu, son imam Muhammed Mehdi’nin zuhurudur. Yani Hz. Ali, K. Atatürk diye görülmüş, İmam Mehdi ise ona hulul etmiştir: İmamlar cem’idir. Makamının alevi inancındaki yerini tahayyül etmek kolay değil. Evlerde ve Cem evlerinde Hz. Ali ile Hz. Hüseyin arasına konuşlanması bir tesadüf değil. Dışarıdan anlaşılması zor ama böyle bir inanış var ve insanların davranışlarını belirlemede çok etkili. Yoksa Alevilerin mavi göze, sarı saça sevgilerinden değil.

Halen ve bundan böylede bu topraklarda hilafetçilik – münkirlik, yezitçilik, gericilik, dincilik tehlikesi- endişesi hiç eksik olmayacağına göre bu Pirin - Ulu Komutanın anısı alevi canların yolunu aydınlatmaya devam edecektir. Binaenaleyh yüz yıllar sonra Paşanın yaptıkları ve ismi unutulsa bile Ankara da iki tepede: Anıt tepe ve Hüseyin Gazi’deki Anıt kabirlerin ziyaretçileri eksik olmayacaktır.

Bu hali anlamamızda “düşmanımın düşmanı benim dostumdur” tanımı yardımcı olacaktır.

Nitekim konuyla doğrudan ilgisi yoksa da bu korkunun kapsamını ifade için ekliyorum: ülkemizin yetiştirdiği en önemli komünist liderler (D.Gezmiş- M.Çayan vd) bile darağacına/ ölüme giderken samimi itirafta bulunmuş: Kemalist olduklarını ilan etmişlerdir, onların haleflerinin de bu yoldan dönmeyeceği aşikardır. Bu açıdan alevi canlarla komünist – marksist unsurlar arasındaki ortak payda ortamını da anlamamız olanaklanmaktadır.

Kemal Atatürk’ün Alevilere karşı hiç olumsuz işlemi, tavrı olmadı mı? Bazı densizler bunu ileri sürebilirler ama küçük günahları büyük hizmetini gölgelemez ve vardır bir hikmeti. Alevilerin K. Atatürkle imtihanı gerçektende zor.

Rıza Zelyut’un sohbeti:   https://www.youtube.com/watch?v=Et1rqqW1CVU

18.dakikadan özelliklede 28. Dakikadan  sonrasını izleyebilirsiniz.

Yunan harbi öncesi kaotik ortamda “kapanın elinde kalacağı” savıyla Alevilerde – haklı olarak- yeni kurulacak Türkiye’den pay almak isteğiyle Orta Anadolu ve Koçgiri de hilafete karşı ayaklanmışlardı. K. Atatürk bu ayaklanmalara karşı ve de yeni kurulan harekete katkısını almak için Hacı Bektaş dergahına vardı.  Mazhar Müfit Kansu; “Hacı Bektaş da karşılandık, bizi bir odaya aldılar, alçakgönüllüce düzenlenmiş bu oda, Çelebinin kabul odasıymış, beş-altı dakika sonra Çelebi efendi geldi, ortaya bir masa getirilerek rakı takımları konuldu Cemalettin Çelebi, kalp hastası olduğundan önce içki içmek istemedi, ama Mustafa Kemal, o zaman biz de içmeyelim deyince Çelebi efendi hastalığına rağmen kararından vazgeçti ve Kurtuluş Savaşı’nın başarısına kadeh kaldırdı.” 24 Aralık 1919 Cuma günü. Kadehler kalkarken Çelebi kaygılarını Paşa’ya söyledi: Siz vatan diye Halife ve Saltanatı kurtaracağınızı söylüyorsunuz biz nasıl sizinle olalım? Paşa: Çelebi Hazretleri acele etme göreceksin tahmininin ötesi ne güzellikler olacak dedi. Çelebi o mavi gözlerdeki içtenliği gördü, gönülden inandı ve sonuç güzel biten bir hikaye oldu. Onlar erdi muradına biz çıkalım kerevetine…

Bazı derlemeler:

Atatürk büyüktür ruhu Ali'dir
İkinci gardaşı Bekteş Veli'dir
Anıtkabir yeri kimder ölüdür
Ali Rıza Zübeyde nişan gülümdür
                                              (Zöhre Ana)

Bütün Alevilerin evinde bir köşede Hz. Ali’nin resmi diğer köşede Mustafa Kemal’in resmi sanki Onikinci İmam Mehdi. Eğer bir gün yolunuz düşer de bir Alevi – Bektaşi evine konuk olursanız, bu yoksul ama sıcak evde bir olay hemen dikkatinizi çekecektir. Bir köşede bir bağlama sazı, gazete ya da dergiden kesilmiş soluk bir Hz. Ali resmi ve hemen yanında da Mustafa Kemal’in bir portresinin asılı olduğunu göreceksiniz.

Bu sevgiyi değerli gazeteci Fikret Otyam şöyle ifade ediyor: “Alevilerde anlatılması zor bir Atatürk tutkusu vardır, gösterdiği yola bağlılık vardır. On ikinci İmam Mehdi’nin Atatürk olduğunu söyleyecek kadar ona inançlarını belirtmişlerdir”.                    Dervişler onu kutsal kurtarıcı olarak görüyor.

Cumhuriyet Alevilerin tarihlerinde ulaşmış oldukları en büyük zaferdir. Aleviler o kadar çok mutlu olmalıdır, o kadar çok sevinmelidir ki aslında, Atatürk’ün sadece bir eylemiyle bile. Atatürk Ali soyunun katliamına, vesile olarak kullanılan, hilafet denilen Emevi - Abbasi uzantısı olan o matahı kaldırmıştır. Sadece bu olay bile alevilere yapılan en büyük iyiliktir.

Bu arada Atatürk’ün Alevi-Bektaşi olan yakın çalışma arkadaşlarından bazıları: Cemalettin Efendi'yi TBMM Başkanvekilliğine, Albay Hüsamettin Ertürk'ü MİT’in başına, İkisi de Bektaşi babası olan Dr. Ragıp Evrenseli özel doktorluğuna, Ali Naci Baykal'ı PTT Gizli şifre Amirliği’ne getirmişti.  ( cem vakfı)

 

t24.com.tr

 

www.usakhabergazetesi.com

 

www.youtube.com/watch?v=TwXK3ko57O8

 

www.huseyingazi.org.tr

Bitmeyen şarkı: Vatan, Millet, Sakarya!

Memleket malum şu günlerde ( mayıs2015) seçim sath-ı mailinde. Neşe, curcuna gani. Yani ses ve gürültü kirliliği almış başını gidiyor. Bu hal biraz sıkıyor ve geriyor insanı. Bende arada bu sıkıcı ortamdan kurtulmama vesile olduğundan söylemesi ayıp; tefsirli Kur'an okumalarına aktım azıcık. Taraflardan uzak olayım diyede A'raf suresi takılayım dedim. Aa birde ne göreyim kendimi insanlığın en eski sanatı: siyasetin göbeğinde buldum. Hemde Firavun ve hükümetinin icraatlarında.
Bu Firavn'u ben 1920/30 ların tiranları, diktatörleri gibi astığı astık, kestiği kestik bir mahluk diye tahayyül ederdim lakin anladım ki hiçte öyle değilmiş; Libya, Afganistan, Irak, Suriye vb ülkeleri helak eden ABD başkanları gibi demokrat bir lidermiş ve ikna etmesi - yalana başvurması- gereken senato'su bilem varmış zavallının.
Üstad H.Y. 80-90 yıl önce yazmış dolayısıyla güncelle kıyaslamaya gerek yok herhalde ama insan mizacının sabitesinede ne denir ki. Binaenaleyh Eee demeye gerek yok.

Siyasetide iyi bilen Merhum Elmalılı Hamdi Yazır'ın akıcı ve doyurucu anlatımına dalınca insanın nereden çıkacağı belli olmuyor; gündemden kaçarken gündeme çakılıyor. Mevzu malumunuz ve hatta tekrar tekrar okuduğunuz satırlar, dolayısıyla SIKICI gelebilir ama vaktiniz varsa heptende boşa gitmiş olmaz.

 Bu vesile ile hürmet & selams...ali+














A’raf suresi…
104 - Musa: "Ey Firavun! Bil ki ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim." dedi.
105 - Allah'a karşı ilk görevim, hak olandan başka bir şey söylemememdir. Gerçekten ben size Rabbinizden bir mucize getirdim, artık İsrailoğullarını benimle gönder.
106 - Firavun: "Eğer bir mucize getirdiysen ve eğer doğru söyleyenlerden isen onu göster" dedi.
107 - Bunun üzerine Musa, asâsını yere bırakıverdi, o da birdenbire kocaman bir ejderha kesiliverdi.
108 - Ve Musa elini koynundan çıkarıverdi, eli bembeyaz olmuş, bakanların gözünü kamaştırıyordu.
109- Firavun kavmi içinden o mele', Firavun'un danışma meclisi olan o topluluk, o özel heyet "bu her halde çok bilgiç, çok mahir bir sihirbazdır,
110- sizi yerinizden, yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Şu halde ne emredersiniz?" dediler. Şuarâ Sûresi'nde bu "ne emredersiniz" sözünü Firavun'un söylediği ifade buyuruluyor. Demek ki, onun danışma meclisi, onun görüş ve tekliflerini tasdik edip destekleyerek gereğini müzakereye sunduklarından dolayı bu söz yalnızca başkanın sözü değil, aynı zamanda cemiyetin sözü olmuştur. Burada "siz ne düşünüyor, ne diyorsunuz, ne teklif ediyorsunuz?" yerine "ne emredersiniz?" denilmiş olması, çok dikkat çekicidir. Dış görünüşüyle bu deyim, Firavun hükümetinin yönetim ve işleri yürütme yetkisinin bu danışma meclisinin elinde bulunduğunu gösterir. "O sizi yerinizden çıkarmak istiyor." cümlesi de bu danışma meclisinin tamamen Mısır'ın yerli halkından meydana gelmiş bir heyet olduğunu akla getirir. Ebussuûd tefsirinden anlaşıldığına göre; bazı tefsir âlimleri, meselenin halk oyuna sunulduğunu ve hitabın bütün Mısır halkına yapıldığını bile öne sürmüşlerdir. Yani bu "Siz ne emredersiniz?" hitabının danışma meclisi tarafından Mısır halkına söylendiğini beyan etmişlerdir. Buna verilen "Onu ve kardeşini beklet." cevabı bizzat Firavun'a hitap olarak gösterilmiştir. Bu ise muhatapların doğrudan doğruya Firavun ile konuşabilir bir mevkide bulunan kimseler olduğunu açıkça anlattığından âyetin zahirine göre, meselenin kamuoyuna sunulmuş olduğu sabit değil ise de her halde Mısırlılar'dan meydana gelen bir cemiyetin veya heyetin istişaresine sunulduğu ve bunlara da: "Siz ne emredersiniz?" denildiği kesindir. Böyle demek ise o cemiyetin Firavun hükümetinde karar yetkisine sahip olduğunu itiraf etmek demektir. Bu da "Ben sizin en yüce Rabbinizim." (Nâziât, 79/24) demekte olan Firavun'un güttüğü dava açısından en büyük bir çelişkidir. Demek oluyor ki Firavun, önemli bir olayın sıkıntısı altında kalınca tanrılık davasını geçici olarak da olsa bir tarafa bırakıp, kulları saydığı adamlarından ve memurlarından meydana gelen topluluğa veya kendi halkına karşı "ne emrediyorsunuz?" diyerek, emir sizindir, siz benim amirim veya efendimsiniz dercesine sahte ve riyakârca bir tabasbus tavrı takınarak, sanki tehlike kendisiyle ilgili değilmiş de halkla ilgiliymiş ve bundan dolayı da söz sahibi onlarmış gibi göstermiştir ki, bunda Firavun sihirbazlığının önemli bir misali vardır. Hz. Musa'dan "Eğer doğrulardan isen haydi getir bakalım onu!" diye mucize talep ettiğine göre, anlaşılıyor ki Firavun daha önce sadık peygamberlerin gelmiş ve hepsinin de mucizeler getirmiş olduğuna vakıftır.
Şu halde demek ki, göz önünde olup biten asâ ve "beyaz el" mucizelerinin de gerçekten birer mucizeden başka bir şey olamıyacağını anlamamış değildir. Fakat hakikatın kabulünü kendi düşüncesine ve özellikle siyasi çıkarlarına aykırı görmüş ve bir de zamanında sihir ve hokkabazlık gibi tezvir ve gözboyama sanatlarının çok yaygın olması dolayısıyla kendi emrinde yanıltılmaya müsait bir sürü halk bulunduğundan halkın siyasi çıkarlarına ve vatanseverlik duygularına ve damarlarına basarak Hz. Musa'yı bütün Mısırlılar'ı vatanlarından sürüp çıkarmak isteyen gizli bir düşman gibi göstermiş ve onun böyle bir art düşüncesi varmış da gizliyormuş gibi tanıtmaya çalışmıştır. Böylece Hz. Musa'nın hak davasını sihir, kendi çarpık görüşlerini de gerçekmiş gibi satmak istemiş ve bu meseleyi şûrânın müzakeresine o şekilde sunmuştur.
111-Buna karşı o mele', o danışma meclisi ve bazı kavle göre halk, "onu ve kardeşini beklet, yani hemen birşey yapma da biraz oyala, bir müddet salla, ve şehirlere toplayıcılar, derleyiciler gönder,
112- sihirbazlıkta bilgili ve mahir ne kadar sihirbaz varsa hepsini sana bulup getirsinler." dediler.
113 - O sihirbazlar Firavun'a geldiler: "Galip gelirsek bize muhakkak mükâfat var değil mi?" dediler.
114 - "Evet" dedi (Firavun), "Üstelik o zaman benim yakınlarımdan olacaksınız."
115 - Sihirbazlar, Musa'ya: "Ey Musa! Önce sen mi hünerini ortaya koyacaksın, yoksa biz mi?" dediler.
116 - Musa, "Siz atın" dedi. Atacaklarını atınca herkesin gözünü büyülediler ve onları dehşete düşürdüler. Doğrusu büyük bir sihir gösterdiler.
117 - Biz de Musa'ya "Sen de asânı bırakıver." diye vahyettik. Birdenbire asâ, onların bütün uydurduklarını yakalayıp yutuverdi.
118 - Artık hakikat ortaya çıkmış ve onların bütün yaptıkları boşa gitmişti.
119-120- Firavun ve adamları mağlup oldular ve küçük düştüler, kendilerini küçük düşüren bir yenilgiye uğradılar. Çünkü sihirbazlar, o ümit bağladıkları usta sihirciler yıkılıp secdelere kapandılar ve gerçeğin etkisiyle imana geldiler, kendilerini tutamayıp yüzü koyun yere kapandılar.
121-122- "Âlemlerin Rabbine, Musa ile Harun'un Rabbine, (yani Musa ile Harun'un davet ettikleri Rabbe,) iman ettik." dediler. Zira bu olayın, sihir sınırının üstünde ve ondan bambaşka ilâhî bir iş olduğunu iyice anladılar ve Hz. Musa'nın Allah tarafından gönderilmiş bir hak peygamber olduğuna hemen karar verip ona iman getirdiler. Rivayet olunduğuna göre; sihirbazların iman etmesiyle İsrailoğulları'nın da pek çoğu iman ettiler.
Âlimler demişlerdir ki, bu âyet ilmin fazileti hakkında en büyük delillerdendir. Çünkü diğerleri bilgisizliklerinden dolayı "Bu bir sihirdir." denilince şüpheye düştüler, halbuki bu sihirbazlar sihrin sınırını ve ne demek olduğunu bilmeleri ve konuya vakıf bulunmaları sayesinde Hz. Musa'nın asâsı ile meydana gelen olayın sihirden bambaşka birşey olduğunu, bunun göz boyacılığı ve insan gücüyle olabilecek bir şey olmadığını hemen anlayıp, bunun ilâhî bir mucize olması lazım geldiğini anında farkettiler. Eğer bu hususta bilgileri ve maharetleri olmasaydı ve sihrin özüne hakkiyle vakıf olmasalardı, o zaman kendi kendilerine "Belki bu bizden daha iyi biliyormuş, onun için bizim bilmediğimiz ve yapamayacağımız bir sihir yapmıştır." diyebilirlerdi. Fakat böyle demediler ve bu hususta hiç şüphe ve tereddüde düşmediler ve kendilerini tutamayarak derhal küfürden imana geçtiler. Şu halde sihir ilminde bile ihtisas bu kadar faydalı sonuçlar verirse, Hakk'ın birliği itikadında ve tevhid inancında ihtisas, insanlığın gelişmesine ne kadar yüksek faydalar sağlar bir düşünmeli.
123 - Firavun: "Ben size izin vermeden iman ettiniz ha!" dedi. "Şüphesiz bu bir hiledir, siz bunu şehirde kurmuşsunuz, yerli halkı oradan çıkarmak istiyorsunuz, sonra anlayacaksınız!"
 Bu şekilde küçük düşen Firavun, davet ettiği ve pek mühim menfaatler vaad eylediği sihirbazların bu kadar kalabalık halk önünde Hz. Musa'nın peygamberliğini tasdik edivermelerini görünce, bunun kamuoyunda Hz. Musa lehine çok güçlü bir delil kabul edileceğinden korktuğu için buna bir çare düşünmek ve bir şeytanlık yapmak istedi ve derhal halkın zihnine bazı şüpheler sokarak fikirlerini bulandırmak için sihirbazları azarlayıp tehdit etti. Dedi ki "ben size izin vermeden önce ona iman ettiniz öyle mi?" Vicdanlara baskı yapmak isteyen ve fakat kalblerin iman ve kanaatinin kendi hakimiyetinin sınırı dışında kaldığını gören Firavun hâlâ hakkı kabul edip ona teslim olmuyor, sihir meselesini çözmek için yetki ve ihtısaslarını beğenip takdir ederek topladığı ve böylece bir bilirkişi heyeti gibi başvurduğu sihirbazların kanaatleri kendisi için ölçü olması gerekirken, bu konuda kendisinin onlara uyması gerekeceğini hesaba katmıyor ve aslında onların iman etmelerine değil de bu işi kendisinden izin almadan yapmalarına karşı çıkıyormuş ve hakka iman etmek onun iznine bağlıymış gibi göstererek, iman için kendisinden izin alınmamış olmasını töhmet ve suç sebebi sayıyor. Ve böylece bütün meseleyi hükümdarlık şeref ve haysiyetinin ihlâl edilmesi ve şahsî gururunun çiğnenmesi noktasına toplayıp demiş oluyor ki: "Eğer siz iyi niyetle hareket etmiş olsaydınız, benim tarafımdan davet edilmiş olmanız bakımından kanaatinizin sonucunu önce bana arzetmiş olmanız ve bunun ilanı için benden izin almanız gerekmez miydi? Halbuki siz benim iznim ve iradem olmadan birdenbire ona iman ediverdiniz. Şüphesiz ki, bu bir hiledir, bir oyundur. Öyle bir hiledir ki, siz bunu şehirde kurdunuz. Yani müsabaka meydanına çıkmadan önce Musa ile şehirde bir araya gelip kararlaştırdınız ki, asıl halkını Mısır'dan çıkarasınız diye bunu yaptınız."
Görülüyor ki, Allah'a ve peygamberine iman edilince haksızlık ve tahakküm yollarının kapanacağını anlayan Firavun, bu sözüyle kamuoyunu yanıltmak ve heyecan vermek için siyasi bir entrika çeviriyor ve tamamiyle aleyhine sonuçlanan bu yarışmayı kendi iddiasını ispat eden bir olaymış gibi göstermeye çalışıyor ve asıl kendisi sihirbazlık ve şarlatanlık yapıyor. Böylece Hz. Musa'nın peygamberliğine olduğu gibi, onu tasdik eden sihirbazların imanı ve davranışları hakkında da yok yere şüpheler uydurup ortaya atıyor ve kamuoyunu bulandırıyor. Her şeyden önce diyor ki: "Bunların böyle ansızın iman edivermeleri, gerçekten mucizenin kuvvetini takdir etmekten doğan samimi bir iman değil, muhakkak önceden hazırlanmış bir danışıklı dövüştür, bir hiledir. Bunlar çevre şehirlerden toplanıp Mısır'a geldiklerinde veya daha önce Musa ile gizlice buluşmuşlar, aralarında anlaşıp, uyuşmuşlar. Musa bunlara sihir öğreten büyükleri ve reisleri imiş. Söz birliği etmişler ve halkı aldatmak için böyle hareket etmeye karar vermişler. Yoksa bunlar birbirlerine gerçekten rakip olsalardı, benim tarafımdan da bir izin ve irade olmadan böyle birdenbire secdelere kapanarak ona iman ediverirler mi idi?
İkinci bir husus, bunları böyle davranmaya sevk eden asıl maksatlarına gelince diyor ki: Bunlar böyle sihirbazlıkla hükümetin nüfuzunu kırarak memlekette ihtilâl yapacaklar, İsrailoğulları'nı arkalarına alıp, Mısır'ın yerli halkını, yani Kıptî ahaliyi Mısır'dan sürüp çıkaracaklar. Hükümetlerini alaşağı edip, yerlerini yurtlarını zaptedecekler. Bütün dertleri budur."
İşte Firavun, kamuoyunu "vatan elden gidiyor" endişesine ve telaşına düşürüp Musa ve ona iman edenler aleyhinde “galeyana” getirmek için halkın zihnine bu iki şüpheyi fırlatıp atmıştır…
………..
127- Firavun'un kavminden o mele', o meclis üyeleri Musa'yı ve kavmini bırakacak mısın? Yani sihirbazları asıp kesip de Musa'yı ve kavmini, yani İsrailoğulları'nı bırakacak mısın ki, yeryüzünde fesat çıkarsınlar, ve bırakacak mısın ki, o Musa, seni ve ilâhlarını terk etsin" dediler. Böyle diyerek Firavun'u Hz. Musa aleyhine körüklediler ve harekete geçirmek istediler. Bilindiği gibi, "Marife olarak zikir ve marife olarak tekrarda ikinci kişi öncekinin aynıdır." kuralına göre, buradaki kelimesinin yukarıda zikri geçen 'in aynı olmasıdır. O halde Musa'nın cezalanmasını isteyenler, daha önce Musa hakkında: "Muhakkak ki, bu bilgili bir sihirbazdır." diyerek ona sihir isnad edenlerdir. Ayrıca "onu ve kardeşini beklet, toplayıcıları şehirlere gönder..." diyerek Firavun'u böyle bir tecrübe ve imtihana girmeye teşvik etmiş olan cemiyet erkânıdır. Anlaşılıyor ki, bunlar Firavun'un "bu oyunu siz daha önce, şehirde tasarlayıp hazırladınız" dediğini, arkasından da "hepinizi asacağım!" tehdidini savurduğu ve bununla beraber Musa'ya hiç ilişmeyip serbest bıraktığını görünce, bir taraftan sihirbazları davete sebep olduklarından dolayı suçun kendilerine raci olacağından korkuyorlar. Diğer taraftan Musa'nın serbest bırakılmış olmasından endişe ediyorlar. Bu iki korku ve endişe arasında Firavun'un mizacına hulul ederek mevkilerini güçlendirmek ve sağlama almak istiyorlar. Gerçeğin açığa çıkmasına sebep olan önceki kararlarının sonucunu gözardı etmek için Firavun'dan fazla Firavunluk politikasına girişiyorlar: Firavun'un damarına basarak, onu, Musa ve İsrailoğulları aleyhine tahrik ve teşvik etmeye başlıyorlar. "Şimdi sen sihirbazları kesip de işin başı olan Musa'yı ve kavmini memlekette bozgunculuk yapsınlar diye mi bırakacaksın? Hem onların çıkaracağı fesat, yalnızca Mısır halkı aleyhine olmayacak, daha ziyade senin aleyhine olacak, bu halkın, senin hakkındaki düşünce ve inancını bozacaklar, seni ve ilâhlarını terk edecekler, milli bütünlüğü ortadan kaldıracaklar. Hiç bunlar bırakılır mı?" dediler.